Στη φωτογραφία
πετάς χαρταετό με τον αδερφό σου
Άφησσος   Καθαρή Δευτέρα
Δε φανταζόμουνα τότε….

Ανέμελα  παρακολουθώ
μέσα απ’ το σκόπευτρο της κάμερας
πότε εσάς,  πότε τον χαρταετό,  πότε τη θάλασσα
πότε τη ζωή μας

Τα παπούτσια γεμάτα άμμο υγρή
τα παιδιά μου κι εγώ
καμαρώνω  Όμως,
το τέρας  βουβό  παραμονεύει …

Λέω   σώπασε,
τώρα   το κορίτσι μου είναι ο χαρταετός μου
τη κρατώ με αόρατο νήμα λατρείας
ε ξ α ρ τ η μ έ ν η

με ταξιδεύει στους αιθέρες
ελευθερώνω τη ψυχή μου

πετάμε παρέα
εγώ κι εσύ παρέα
έχω     είμαι
μαζί σου

                                     η μαμά