Δες με
Δύω
Δεμένη πισθάγκωνα
μας συγκρατώ αγκαλιά
Δαγκώνω το χέρι
του άρπαγα
του ιερόσυλου,
το σημάδι μου
ντροπή στους αιώνες
………………………………………
Διαλυθώ,
για να
μην
ακόμα,
Δένω το κορμί μου
στ’ αδερφού σου τα φιλιά
και με μιάς
Δραπετεύω τη ψυχή μου
κοντά σου,
μάτια μου
……………………………….
Μετανάστρια
Μητέρα
Μήτρα
Μη