Poem of the day

/Poem of the day
22 06, 2017

” Στο πλοίο”

By |Categories: Poem of the day|0 Comments

................................................ Τι εύχρηστο μαξιλάρι η αγάπη κατάλληλο για κάθε ταξίδι του πόνου στο σώμα για κάθε ηλικίας όνειρα για κάθε είδους νύστα απαραίτητο για το σπίτι για το στοχασμό για το λεωφορείο για το πλοίο και για ό,τι μας πνίγει. Κική Δημουλά - ''Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως" ( 2007).

18 06, 2017

Νύκτωσε

By |Categories: Poem of the day|0 Comments

Νύκτωσε Ξάπλωσε να ξεκουραστείς

24 11, 2013

Με φώτα ερήμου

By |Categories: Poem of the day|1 Comment

Φεύγοντας μέσα σ’ ένα χρόνο που δεν μπορεί να σε ξαναφέρει παρά σαν έκρηξη σ’ αυτό που λέμε τρυφερή φθορά του πνεύματος νιώθω πίκρα και περιφρόνηση γι’ αυτό που έγινε ο κόσμος δίχως εσένα χάθηκαν ξαφνικά οι στροφές και η ζωή ανοίγεται ευθεία Την τρέχω σιωπηλά με φώτα ερήμου ευώδης και παράξενος σαν όνειρο στο τέλος [...]

17 11, 2013

Θηλιά

By |Categories: Poem of the day|0 Comments

Σε είδα στον ύπνο μου Έβγαινες απ' το ποίημα Οι στίχοι κλείσανε πίσω σου νερά Έφτυσα λίγο γαλαξία σαν παιδί που του αρέσουν οι φωτιές κι οι επισκέψεις Μαμά είπα ήταν το πιο ωραίο μου παιχνίδι Διάλεξα απ' την ντουλάπα ένα απ' τα κλάματα που φύλαγα για τέτοιες περιπτώσεις και το 'σφιγγα όλη νύχτα σα θηλιά. [...]

5 09, 2013

Η ιστορία του Charlie Williams.

By |Categories: Poem of the day|0 Comments

«Αυτή είναι η ιστορία ενώ αγοριού ονόματι Charlie που διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο όταν ήταν μόλις πέντε ετών. Για την ακρίβεια ήταν η 5η μέρα του 5ου μήνα του 2005. Το ακριβές όνομα μου είναι Charlie Williams. Θα μπορούσα να είχα πεθάνει μέχρι σήμερα. Πρόσφατα έμαθα ότι δεν θα πεθάνω. Αναγκάστηκα να υποβληθώ σε θεραπείες [...]

26 05, 2013

Έφυγες

By |Categories: Poem of the day|0 Comments

Έφυγες κι έμεινα στο πεζοδρόμιο Η δύση άλλαζε χρώματα όπως η νύφη φορέματα μετά την τελετή Φωτιές σε τύλιξαν στο τέλος του δρόμου Ίχνη του ήλιου που εγκατέλειψε τη μέρα. Έφυγες κι έμεινα να αξιολογώ τις απώλειες σαν νοσοκόμος μετά τη μάχη Άφησες κομμάτια ιστορίας σε αφίσες που διαλαλούσαν τη μορφή σου κι ένα παρελθόν για [...]

10 02, 2013

Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανό…

By |Categories: Poem of the day|0 Comments

Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανὸ μὲ τὰ μάτια μου Μὲ τὰ μάτια μου ἄνοιξα τὰ μάτια του Μὲ τὴ γλῶσσα μου μίλησε Γίναμε ἀδελφοὶ καὶ κουβεντιάσαμε Στρώσαμε τραπέζι καὶ δειπνήσαμε Σὰν νὰ ἦταν ὁ καιρὸς ὅλος μπροστά μας Καὶ θυμᾶμαι τὸν ἥλιο ποὺ γελοῦσε Πού γελοῦσε καὶ δάκρυζε θυμᾶμαι Γιώργος Σαραντάρης

1 10, 2012

Ποιός με βάφτισε σε θολό νερό

By |Categories: Poem of the day|0 Comments

Απόψε πώς θα κοιμηθώ Πρώτη φορά δεν είσαι  εδώ Πού κρύφτηκε ο ήλιος σου Πού έσβησε ο ίσκιος σου Ποιος με βάφτισε σε θολό νερό και μου κάνει δώρο ξύλινο σταυρό Ποιος δεν ήθελε να χαμογελώ και τα δυο σου μάτια, να μην ξαναδώ Σου έστειλα με το νοτιά την αγκαλιά μου ζεστασιά Να μην κρυώνεις [...]

21 09, 2012

Το υλικό των ονείρων, η πέτρα

By |Categories: Poem of the day|0 Comments

Σε ένα χωριό, στη Νότια Ιταλία Ίδιο σαν τα δικά μας στη Μάνη Εκεί που η αράχνη δαγκώνει τις γυναίκες ... Για να ξαναβρούν τον εαυτό τους με μουσικές και με χορούς και χρώματα, λέει,  που τους δείχνουν οι άλλοι Είδα εκείνο το Σπίτι Ένα ερείπιο Ο καθένας μπορούσε να πει για τα σημάδια της εγκατάλειψης [...]

18 03, 2012

Υπάρχω για να ληστεύω την ανυπαρξία

By |Categories: Poem of the day|0 Comments

Υπάρχω για να ληστεύω την ανυπαρξία. Από κει κουβαλάω με κόπο Υπέροχα ποιήματα. Είναι διάφανα, φωτεινά κι ανέκφραστα. Αλλά στο δρόμο μου πέφτουνε, σπάνε. Τα μπαλώνω, τα κολλάω με λέξεις. Με λέξεις που οι άνθρωποι λένε. Μ’ αυτά που ξέρω, που βλέπω κι ακούω. Και τα χαλάω μ’ αυτό που υπάρχει. Γιάννης Πατίλης Ζεστό μεσημέρι (1984)