Κι η μητέρα, θυμάμαι, ” όλη την ημέρα κάθεσαι “, μου ‘λεγε με καημό, ” δεν κάθομαι, μητέρα “, της απαντούσα.
Και πραγματικά απ’ το κοντινό νεκροταφείο ερχόταν μια μυρωδιά απαλή – σαν να’ χε κι η ματαιότητα κάποιο νόημα.

Τάσος Λειβαδίτης – Ποίηση, τόμος τρίτος 1979- 1990.