Έφυγες κι έμεινα στο πεζοδρόμιο
Η δύση άλλαζε χρώματα
όπως η νύφη φορέματα μετά την τελετή
Φωτιές σε τύλιξαν στο τέλος του δρόμου
Ίχνη του ήλιου που εγκατέλειψε τη μέρα.

Έφυγες κι έμεινα να αξιολογώ τις απώλειες
σαν νοσοκόμος μετά τη μάχη
Άφησες κομμάτια ιστορίας
σε αφίσες που διαλαλούσαν τη μορφή σου
κι ένα παρελθόν για συντροφιά.

Έφυγες και κύρτωσαν τα φύλλα των δέντρων
σαν σε μεγάλη ξηρασία
Τα πουλιά κατέβηκαν απ’τα καλώδια
Κιότεψαν τα νερά στα ρέματα
τα σύννεφα έπιασαν τις κορφές των λόφων
λύγισαν τα κύματα
σαν να μεταφέρουν
αιώνες ιστορίας πάνω τους.

Έφυγες κι αστέρια συνωστίζονται
σε φωτεινές ουρές
αγωνιώντας για το μέλλον σου
όπως οι θεατές πριν το τέλος της παράστασης.

Πάνος Νίκου- ”Αχθοφόρος Λέξεων”2013.